آخرین نوشته

۱۳۹۵/۰۳/۱۹ پاسخ به چند پرسش رایج راجع به رهبری

جلسه پرسش و پاسخ مسجد الزهراء مشهد با دکتر یامین پور:

چرا رهبری جلوی فلان اتفاق خسارت بار را نمی گیرند ولی از رخ دادن آن گلایه می کنند. مثلاً می گویند تا اینجا اجرای برجام خسارت محض است. اگر خسارت است جلوی آنرا بگیرند!

 

خیلی تلقی اشتباهی از نظام جمهوری اسلامی است که تصور کنیم تمام بار نظام و مسوولیت آن بر دوش رهبری است. پس شأن نظارتی مجلس چه می شود؟ نخبگان و علما کجای این نقشه هستند؟ ظرفیت های قانون اساسی برای چیست؟ انتخابات و اثرگذاری مردم بر سرنوشت شان برای چیست؟ اگر همه ی کارها با رهبری باشد، مردم چگونه رشد خواهند کرد؟ سرنوشت هر قوم را خود آن قوم رقم می زنند.

ما گفته ایم نظام ما مردم سالار است و حقیقتاً به این حرف اعتقاد داریم. امام جامعه سیاست های کلان را گوشزد می کنند و هشدار و تحذیر می دهند. اگر مردم فریب عوامفریبی ها را بخورند یا امیال شان تغییر کند حتی امیرالمومنین علیه السلام هم که حاکم باشد باز هم جامعه می شود «کوفه». هیچ راهی وجود ندارد جز اینکه با رشد آگاهی های عمومی، جامعه خودش مسیرش را تغییر دهد و به صلاح رو آورد؛ رهبری در این موقف کارش هدایت عام و ترسیم نقشه ی راه است.

خداوند یکی از ویژگی های عبرت آمیز قوم بنی اسرائیل را همین مساله عنوان می کند که آنها حتی حاضر نبودند برای آسایش خودشان هم قدمی بردارند. در پاسخ به دعوت حضرت موسی(ع) که آنها را مبارزه برای داخل شدن در سرزمین مقدس فراخوانده بود، گفتند: «فاذهب انت و ربّک فقاتلا انّا هاهُنا قاعدون»؛ یعنی موسی تو با خدای خودت برو و بجنگ ما اینجا نشسته ایم تا کار تمام شود. به خاطر همین سستی از قوم برتر(انی فضلتکم علی العالمین) به قوم مغضوب تبدیل شدند.

امام خمینی بسیار قاطع بود و به افراد خاطی و منحرف مهلت نمی داد. ولی ظاهراً رهبری مماشات می کنند؛ چرا؟

  این هم تلقی غلطی از مرام و روش امام راحل است. زمانی که همه ی نیروهای انقلابی مخالف و بلکه متنفر از بنی صدر شده بودند، امام باز هم حمایت کردند. مشهور است که حاج احمد متوسلیان گفته بود اگر هلیکوپتر بنی صدر را ببینم با آر پی جی میزنم. ولی وقتی هلیکوپتر بنی صدر با نقص فنی مواجه شد امام بیانیه دادند و خدا را بابت سلامتی بنی صدر شکر کردند!

امام سالها آیت الله منتظری را تحمل کردند؛ مدتها بنی صدر را تحمل کردند، امثال بازرگان را تحمل کردند. امام در نامه به آقای منتظری می نویسند: «و الله قسم، من از ابتدا با انتخاب شما مخالف بودم… والله قسم، من با نخست‌وزیری بازرگان مخالف بودم … و الله قسم، من رای به ریاست جمهوری بنی‌صدر ندادم…» ولی در تمام موارد صبر کردند تا رشد آگاهی های مردم زمینه ی اقدام را فراهم کند. برخی حزب اللهی ها تلقی دیکتاتور مآبانه ای از جایگاه رهبری دارند؛ این غلط است. فرق است بین «امام» و «امپراطور»؛ امام وظیفه ی رشد دادن و تربیت کردن جامعه را هم بر عهده دارد. هم اکنون هم رهبری بسیاری از اقدامات را منوط به رشد آگاهی های عمومی کرده اند. در مورد برجام هم رهبری کل ماجرا را تجربه ای برای رشد بینش سیاسی مردم دانستند

https://telegram.me/joinchat/A4QtSDu4bQJpxcBfil558g

ارسال دیدگاه